Hoek van het atelier

- 1911 Kunsthandel Kleykamp, Den Haag (in commissie)
- 1911 Gemeentemuseum Den Haag, inv.nr. SCH-1911-0004, Schenking Vereniging van Moderne Kunst
- 1956 Uitgeleend aan het Museum voor Moderne Kunst Arnhem, Arnhem , inv./cat.nr M.G. 1

- G. Knuttel (Wzn), ‘Het Nederlandsch stilleven’ in Mededeelingen van den Dienst voor Kunsten en Wetenschappen, 2 (1926) nr. 1
- Société du Salon d’Automne, Catalogue des Ouvrages de Peinture, Sculpture, Dessin, Gravure, Architecture et Art Décoratif, (Parijs 1926), p. 407
- G. Knuttel Wzn, Catalogus van de schilderijen, aquarellen en teekeningen, Gemeentemuseum ’s-Gravenhage, 1935, nr. 409, ‘Hoek van het atelier’
- Catalogus Gemeentemuseum, Schilderijen Gemeentemuseum Arnhem, (Arnhem 1965), p. 111, met afb. nr. 148, p. 112
- H.E. van Gelder/Gemeentemuseum Den Haag Honderd jaar Pulchri Studio (Den Haag 1947)
- A. Wagner Suze Robertson (Den Bosch 1976) cat. nr. 6
- A. Wagner, H. Henkels, Suze Robertson, Den Haag 1984, p. 58, afb. p. 50
- A. Oele, M. van Rijsingen, H. van den Donk, Bloemen uit de kelder. Negen kunstenaressen rond de eeuwwisseling, Zwolle 1989, p. 64 met afb. nr. 75 (met afmetingen 108 x 84 cm)
- M. Jonkman en E. Geudeker Mythen van het atelier, Den Haag/Zwolle 2010, afb. 70
- K. van der Geer, L. Kolkena, A. van Stokkom, S. Veldink, Suze Robertson. Toegewijd I eigenzinnig I modern, Den Haag 2022, p. 136 met afb.nr. 174

Maria Viola, "Kunst-en Letternieuws Suze Bisschop-Robertson bij Kleykamp", in: Het vaderland, 04-10-1911

Met fluweelen zwaarte, die tevens sonore diepte is, schildert, borstelt, neen boetseert zij, al wat haar een pretext tot uitbeelden is op het doek. Echt ras—schilderes schildert zij om het schilderen zelve; het onderwerp is slechts een aanleiding, niet het doel. Kernig en vigoureus geeft zij de gezellige rommeligheid van potjes, kruikje's, vaasjes en neergesmeten schetsboeken in een hoek van het atelier en hoe weet ze heel dezen onaanzienlijken boel te empateeren met een couche van emaille gouden en groenen glimmerlichten, die het geheel een aanzien geven van niet oud goud doorsprankeld bruin—fluweel.

G. Knuttel (Wzn), ‘Het Nederlandsch stilleven’ in: Mededeelingen van den Dienst voor Kunsten en Wetenschappen, 2 (1926) nr. 1: (p. 25)

Suze Robertson – wie gaf in het stilleven zoo zware accoorden als deze vrouw in haar appels, in haar atelierhoekjes, in haar oudheidstalletjes? Zij is eigenlijk nog meer figuurschilderes, zelfs neemt zij zoodanig in de Nederlandsche kunst een aparte plaats in – samen met Vincent van Gogh en Jozef Israéls, daar voor deze drie de figuur niet een vorm is, een verschijning, die zijn functie heeft als compositioneele factor of in een anecdote verwerkt wordt, maar daarentegen juist geheel en als een menschenziel wordt geschilderd, zoodat het menschelijk sympathiegevoel hoofdmotief wordt. En nu zien wij juist het omgekeerde gebeuren als in de 17e eeuw: niet de figuur wordt geschilderd als een stillevenobject, maar het stillevenvoorwerp krijgt iets van een zieleleven! Dezelfde tragische, drukkendzware stemming, die over haar oude vrouwen en over de jonge meisjes, die zij schildert voor haar oudheidstalletjes, ligt vindt men ook in haar dieptonige sombere stillevens. Altijd overheerscht bij haar een diep zwart, dat een wezenlijke factor vormt in de middelen, die haar voor haar uitdrukking ten dienste staan.